Bkin
Minn agangur  |  Skoa krfu  |  Ganga fr pntun   
  tarleit
  Forsa » Vrulisti » jsgur og vintri. »

Flokkar
Afmlisrit.
hugaml.
ritaar bkur. Bkmerki.
Barna- og unglingabkur.
Bkur um bkur og bkamenn.
Bndur og bali.
Einnar bka hfundar.
Fgtar bkur.
Ferabkur. Um lnd og li.
Flags- og hugvsindi.
Hagfri - Viskipti.
Halldr Kiljan Laxness.
Heilsa og lfsstll
Hrassaga.
slandssaga.
slendingasgur.
slenzk og norrn fri.
rttir og leikir.
Jhannes Sveinsson Kjarval
Kenslubkur - Sklaml.
Leikrit.
Listir og ljsmyndun.
Lj og rmur.
Lrdmsrit Bkmenntaflagsins
Lgfri. Lg og regla.
Matur og drykkur.
Mlfri. Mlvsindi - Orabkur
Nttrufri - Landafri.
Riddarasgur.
Ritgerir, rur og brf.
Sagnfri.
Skldverk eftir slenzka hfunda
Skldverk, dd.
Srprent r Blum og Tmaritum
Stjrnml og stjrnssla.
Tmarit - Dagbl.
Tnlist - Hljmpltur - Ntur.
Trml og andleg mlefni.
Teiknimyndasgur.
Vesturheims prent.
jhttir-jlegur frleikur.
jsgur og vintri.
ttfri - Stttatal.
visgur og endurminningar.
Bkur Ensku.
Bkur msum tungumlum.
mislegt skrti og skemmtilegt
Gjafabrf Bkarinnar.
Ntt! meira
Sgustund # 36018
Sgustund # 36018
2.900 kr.
Upplsingar
Sendingarmti
Persnuupplsingar
Um okkur
Hafu samband

Bjarna-Dsa og Mri # 33274   [Forlagsband, kpa]
Halldr Ptursson

Bjarna-Dsa og Mri # 33274
Ver: 4.900 kr.
  
Afgreislutmi: 1-3 dagar, a jafnai.
Tunguml: slenska
stand: Gott eintak.
Vrunmer: #33274
   



Innihald
Bjarna-Dsa og Mri. Tveir austfirskir draugar, sem enn blva. Safna og skr hefur Halldr Pjetursson. Teiknimyndir Elas B. Halldrsson.

Maur ht Bjarni. Hann var orsteinsson. Hann var dgum seint 18. ld og fram yfir 1840. Systur tti hann, er rds ht. Hn var um tvtugt, egar essi saga gerist.
rds var okkaleg snum, en tti fremur svarri gei. Hn hlt sr miki til klaburi og apai a, sem hn gat, eftir dnsku kvenflki, enda var hn til vistar Eskifjararkaupsta seinasta ri, sem hn lifi.
Svo bar til, a Bjarni orsteinsson feraist ofan Eskifjr. og slst rds fer me brur snum og tlai me honum til Seyisfjarar, og tti Bjarni ar heima.
Er ekki sagt af ferum eirra, fyrr en au tku sr gisting rndarstum Eiaingh. etta var fyrri part orra. ar voru au eina ntt. En nsta morgun, egar au vildu ofan yfir Fjararheii, var veur ykkt og snfall me talsveru frosti. Innti Bjarni til vi systur sna, a hn skyldi vera eftir, v veur var tryggilegt, en hn kldd til stss en ekki skjls.
Hn var einfldum lreftiskjl og lreftsskyrtu ermalausri fyrir framan olboga. a kallai hn serk og vildi ei sj ruvsi sni skyrtu. Klt hafi hn hfi, rauan og brnan, og illa kldd til handa og fta.
Ekki tk Dsa v vel a sitja eftir. Kvast hn fara skyldu me honum, hvort hann vildi ea ekki. Sl egar deilu me eim, og hldu svo af sta bi illu skapi og lgu upp heiina, rtt fyrir a veri versnai meir og meir.
N kom ar, a Bjarni vissi ekkert, hva hann fr, en Dsa mddist bi af kulda og reytu, en alltaf gat hn nokku jagast, uns hana raut me llu gang; tk Bjarni til a grafa au fnn, en egar hann var a ljka vi a, sndist honum rifa til mel skammt burt; sagi Dsu, a hann vildi koma ar og vita, ef hann ekkti melinn. Hn ba hann fara ei fr sr, en a tji ei.
Fr svo Bjarni, en skellti saman veri; fann hann svo hvorki melinn n Dsu aftur; hlt hann samt eitthva rleysi, uns hann skreiddist vkulok um kvldi a Firi Seyisfiri, nstum rmagna, mllaus og miki skemmdur andliti. Hafi hann villst t eftir fjallinu og hrapa fyrir klungur og kletta, misst af sr hfufati og allt r gu lagi.
bj Firi bndi s, er ht orvaldur gmundsson. Hann var mikill fyrir sr, rammur a afli og hinn hugrakkasti. Sgu eir, sem ekktu hann, a hann kynni ekki a hrast. Hann var hreinlyndur og jafnlyndur, eldsnar og hinn mesti greiamaur.
Hann tk vel mti Bjarna og lt hjkra honum sem mest mtti. En ekki var a fyrri en kvldi eftir, a Bjarni var fr a segja ferasgu sna; svo var af honum dregi. Ba hann orvald styrkja sig til a leita systur sinnar; en veri hlst enn hi sama. a var tnoran, mjg hvasst og dimmt, en frost svo miki, a varla var frt hraustum karlmnnum heima hsa milli. ar var Bjarni svo ara ntt, en fimmta dgri, eftir a hann skildi vi Dsu, rofai lti eitt til.
Bjuggust eir til fera, orvaldur, Bjarni og vinnumaur a nafni Jn Bjarnason, duglegur maur og drengur gur; hldu svo upp til heiar og nokku fr alfaravegi, v a a var geta Bjarna, a ar mundi Dsu helst a leita.
egar eir voru komnir norur fyrir Stafdalsfell, heyru eir skur svo miki, a undir drundi llum fjllum nlgt. Skaut eim Jni og Bjarna heldur en ekki skelk bringu, en orvaldur vissi ekki, hva var a hrast. Hlt hann ttina, er hlji heyrist fr, uns hann var Stafdal austarlega. Voru flagar hans farnir a draga sig eftir. Frjai orvaldur Jni hugar a fylgja sr betur.
var dagur rotinn, en veur var nokku bjart og frostbitra fram r keyrandi; tunglskin var , en skjarek, svo tum dr fyrir a. s orvaldur eitthva skafli, sem hann tti ar ei von, og var hann ar vel kunnugur. Var a hr um bil teigsh fr eim.
mlti hann til eirra: "ar mun n rds vera," og var a sem hann sagi.
Gekk hann svo til hennar. Var hn ei liggjandi, sem hann mundi vnta daurar manneskju, heldur er hn v lkast sem menn eru setum snum; lreftskjllinn var gndli um mitti henni gaddfrosinn og hn ber fyrir nean og berhfu, snjhsi burt foki, svo aeins sst botninn.
Talai orvaldur til flaga sinna, a eir skyldu ganga nr og hjlpa sr a ba um lki h, er hann hafi me sr til akfra. Drttuu eir til hans. Sagi hann Bjarna a skera frostgarinn utan af henni, v hann vildi fra hana buxur, sem hann hafi me sr, svo hn vri ekki nakin flutningnum. v hlddi Bjarni, hrddur vri.
San tk orvaldur hana upp fang sr og tlai a fra hana buxurnar, en v rak hn upp svo miki orghlj, a fram r keyri; hefur orvaldur svo sagt, a a hafi sr tt skiljanlega sterkt og miki.
Hrukku flagar hans fr dauhrddir, en orvaldi br svo vi, a hann skaut Dsu hart niur og mlti heldur fljtlega: "ntt er r, Dsa, a sna mr essa hnykki, v hrist g alls ekki, og haldiru eim fram, skaltu vita, a g skal tta ig taug fr taug og kasta svo hri nu fyrir varga; en ar mti verir oss venjulega dl flutningi og okkur hankast ekkert me ig ofan, skal g gera kistu um ig og koma r kristinna manna reit, mr myndist, a srt ess ei verug."
Eftir a tk hann hana, klddi og bj um hinni, kallai flaga sna og hlt heimleiis.
Arar sgur segja, a orvaldur hafi broti Dsu bak aftur, til ess a hn vri kyrr, og htti hn a orga. Margar eru fleiri ljtar sagnir um viureign eirra. orvaldur var maur vandaur, en me hjtr eins og margir 18. ld, og mun a rttast, sem hann sagi fr sjlfur.
Sgur segja, a au Bjarni hafi haft brennivnskt. Mun Dsa hafa veri drukkin og lifa, en orvaldur gert t af vi hana hjtrari.
a hafi orvaldur agtt, a fr bli Dsu lgu fr hennar me eim htti, a hn hafi feta, svo hvert far var ru, hr um bil fjra fama burt og stokki svo fug einu hlaupi jafnftis aftur bli a essu bnu tvvegis. Hafi svo sagt Hermann Firi Mjafiri, sem kallaur var margfrur, a etta vri vani eirra, er aftur gengi, og ni eir a gera etta risvar, vri fullkominn afturgangur, en Dsu vantai rija spori.
N hldu eir ofan af heiinni; dreif yfir veur svo dimmt, a ekki var ratandi; komust klaklaust a Fjararseli; er stutt bjarlei t a Firi t me fjallsbrekkum, og treysti orvaldur sr ekki vel a rata upp fjr; ba v sr og fruneyti snu gistingar. En bndi verneitai; kvast hafa ori var vi notafylgju eirra.
Tk orvaldur til sinna ra, setti lki inn kofa gegnt bastofudyrum og gekk svo me flgum snum til bastofu, en bndi settist me syni snum pallstokk. Htu eir hvorir tveggja Bjrn; tku eir sr broddstafi hnd og lgu jafnt og ttt fram dyrnar. v hldu eir af nttina. Ekki var orvaldi svefnsamt, fr ekki af ftum og gekk einatt t a lta til veurs. Eitt sinn um nttina, egar hann vildi hverfa binn, var Dsa fyrir honum dyrum, eins og hn vildi aftra honum inngngu. En hann veik henni hj sr og skundai til bastofu.
Me degi rofai veri, svo eir komust heim a Firi. Jafnan tti skrveifur kofa eim, er Dsa var um nttina. N tk orvaldur til kistusmis, eins og hann ht, og lt flytja Dsu a Dvergasteini. ar var prestur orsteinn skld Jnsson (d. 1800). Hann veitti Dsu greftrun a kristnum si. En svo br vi, a nsta morgun eftir var ftaenda leii Dsu hola undarlega djp; var hn fyllt, en eins var hn opin annan morgun. Enn var hn fyllt, en jafnopin var hn rija morguninn sem fyrr. Gekk prestur sjlfur til og byrgi fyrir holuna. Segja menn, a upp fr v hafi hn ekki opnast.
N er a segja fr Bjarna, a t, er hann tlai a sofna, kom Dsa og vildi taka um kverkar honum og fr ekki dult me, v jafnt su hana skyggnir sem skyggnir. a sgu menn og, a hn hefi oft stt a honum, a ljs vri hj honum. Fr hann til sra orsteins, sem ur er geti, og fkk hj honum einhverjar varnir, svo aldrei vann Dsa honum sjlfum.
rettn brn tti Bjarni, og du au ll ung og brlega. Hafa menn haft a fyrir satt, a Dsa hafi fltt fyrir daua eirra allra. Fylgdi hn Bjarna til dauadags og geri oft miki vart vi sig, drap skepnur manna, og stundum rst hn menn til taka, og eru margar smsgur af brellum hennar, sem of langt yri hr upp a telja.
Og lkur svo hr a segja fr Bjarna-Dsu, og er sagan hr skrifu eftir v, sem orvaldur sagi hana sjlfur.



Um bkina
Reykjavk : gistgfan, 1977. 183 s. : teikn. ; 22 sm.

Umsagnir

Tilkynningar meira
Lti mig vita um breytingar : Bjarna-Dsa og Mri # 33274
Segu vini fr
 
Segu einhverjum fr essari vru.
Umsagnir meira
Skrifa umsgn
Tunguml
Icelandic English
 

Bkin © bokin@simnet.is

osCommerce