Ævisaga Sigurðar Ingjaldssonar frá Balaskarði # 86801
- Regulärer Preis
- 9.500 kr
- Angebotspreis
- 9.500 kr
- Regulärer Preis
Ausverkauft
- Stückpreis
- pro
Ævisaga Sigurðar Ingjaldssonar frá Balaskarði. Rituð af honum sjálfum.
Sigurður Ingjaldsson, rithöfundur frá Balaskarði, var fæddur að Ríp í Skagafirði 10.4. 1845.
Voru foreldrar hans Ingjaldur bóndi Þorsteinsson og kona hans Guðrún Runólfsdóttir Jakobssonar, er þá bjuggu á Ríp. Ingjaldur var sonur Engilráðar Sæmundsdóttur sem var laundóttir Sæmundar Þorleifssonar, bónda í Brimnesi og Enni í Viðvíkursveit. Faðir Ingjalds var Þorsteinn Ingjaldsson, bóndi og járn- og málmsmiður í Skagafirði, sonur Elínar Eggertsdóttur ríka Þorsteinssonar. Sex ára gamall fluttist Sigurður ásamt foreldrum sínum að Balaskarði í Laxárdal í Húnavatnssýslu.
Kona Sigurðar var Margrét Kristjánsdóttir, f. 18.12. 1831, d. 17.12. 1908 frá Enni í Refasveit. Fluttu þau hjón vestur um haf 1887 og settust snemma að í Gimli og bjuggu þar síðan. Þau áttu engin börn.
Þegar Margrét lést fór Sigurður að fást við ritstörf. Ástæðuna fyrir skrifunum sagði hann vera „lífsleiðindi sem að mér sóttu“. Hann ritaði ævisögu sína sem kom út í þrem bindum, það fyrsta árið 1913, og einnig Gísla þátt Brandssonar. Eru sögurnar fullar af fróðleik um ferðalög og daglegt líf alþýðumanna á seinni hluta 19. aldar. Í formála að annarri útgáfu ævisögu hans árið 1957 segir Freysteinn Gunnarsson: „Þótti sumum löndum hans vestra hann ganga óþarflega langt í því að lýsa kotungsskapnum hér heima á Íslandi. En það er einn höfuðkostur bókarinnar... Virðast þær lýsingar alveg sannar og ófegraðar.“
Sigurður stundaði mikið formennsku á Íslandi og farnaðist vel. Þegar hann flutti til Kanada hafði hann verið 38 vertíðir á sjó, þar af 28 sem formaður. Sigurður var einnig vel hagur á ýmiss konar smíði og lagði fyrir sig að búa til spæni og göngustafi sem þóttu miklar gersemar.
Sigurður andaðist á jóladag árið 1933, 88 ára að aldri.
Sigurður Ingjaldsson, rithöfundur frá Balaskarði, var fæddur að Ríp í Skagafirði 10.4. 1845.
Voru foreldrar hans Ingjaldur bóndi Þorsteinsson og kona hans Guðrún Runólfsdóttir Jakobssonar, er þá bjuggu á Ríp. Ingjaldur var sonur Engilráðar Sæmundsdóttur sem var laundóttir Sæmundar Þorleifssonar, bónda í Brimnesi og Enni í Viðvíkursveit. Faðir Ingjalds var Þorsteinn Ingjaldsson, bóndi og járn- og málmsmiður í Skagafirði, sonur Elínar Eggertsdóttur ríka Þorsteinssonar. Sex ára gamall fluttist Sigurður ásamt foreldrum sínum að Balaskarði í Laxárdal í Húnavatnssýslu.
Kona Sigurðar var Margrét Kristjánsdóttir, f. 18.12. 1831, d. 17.12. 1908 frá Enni í Refasveit. Fluttu þau hjón vestur um haf 1887 og settust snemma að í Gimli og bjuggu þar síðan. Þau áttu engin börn.
Þegar Margrét lést fór Sigurður að fást við ritstörf. Ástæðuna fyrir skrifunum sagði hann vera „lífsleiðindi sem að mér sóttu“. Hann ritaði ævisögu sína sem kom út í þrem bindum, það fyrsta árið 1913, og einnig Gísla þátt Brandssonar. Eru sögurnar fullar af fróðleik um ferðalög og daglegt líf alþýðumanna á seinni hluta 19. aldar. Í formála að annarri útgáfu ævisögu hans árið 1957 segir Freysteinn Gunnarsson: „Þótti sumum löndum hans vestra hann ganga óþarflega langt í því að lýsa kotungsskapnum hér heima á Íslandi. En það er einn höfuðkostur bókarinnar... Virðast þær lýsingar alveg sannar og ófegraðar.“
Sigurður stundaði mikið formennsku á Íslandi og farnaðist vel. Þegar hann flutti til Kanada hafði hann verið 38 vertíðir á sjó, þar af 28 sem formaður. Sigurður var einnig vel hagur á ýmiss konar smíði og lagði fyrir sig að búa til spæni og göngustafi sem þóttu miklar gersemar.
Sigurður andaðist á jóladag árið 1933, 88 ára að aldri.