Engjafang # 36827
- Regular
- 1.900 kr
- Sale
- 1.900 kr
- Regular
Sold Out
- Unit Price
- per
Engjafang. Magnús Kolbeinsson bóndi á Stóra-Ási rekur lífshlaup sitt.
Magnús er fæddur á Þorvaldsstöðum í Hvítársíðu árið 1921 og átti þar heima þar til hann var tæplega þriggja ára er foreldrar hans fluttu að Stóra – Ási. Þar hefur hann átt heima síðan. Hann vann að búi foreldra sinna eftir að hann hafði aldur til, sótti farskóla á ýmsum bæjum í Hálsasveit og var auk þess þrjá vetur í Flensborgarskóla í Hafnarfirði. Hann bjó í Stóra - Ási, ásamt konu sinni, Þórunni Andrésdóttur frá Kolslæk í 35 ár eða frá 1954 til 1989. Þau eignuðust fjögur börn, þrjá syni og eina dóttur.
Heiti bókarinnar “Engjafang” á sér tilvísun í þann gamla sið sem tengist heyskap fyrr á árum og dregur nafn sitt af því að þegar búið var að binda síðustu sáturnar á heybandslestina við heyskaparlok var skilið eftir heyfang við teiginn. Það átti að tákna þakkarfórn til almættisins fyrir heyfang sumarsins. Þættirnir í bókinni er skrifaðir eftir að komin voru sláttulok og farið var að hausta í ævi höfundanna. Þeir voru fyrst og fremst hugsaðir til dægrastyttingar, en auk þess að vera “fangið sem skilið er eftir í teignum” - þakklætisvottur til samferðafólksins á langri leið og til landsins sem fóstraði þá og geymir ræturnar. Í bókinni er m.a. fjallað um heimilisfólk og húsaskipan á öllum bæjum í Hálsasveit, þegar höfundur man fyrst eftir sér. Sérstakur þáttur er um systkinin frá Búrfelli. Að öðru leyti hefur bókin að geyma frásagnir af atvinnuháttum, fólki og félagslífi í Stóra – Ási og ýmsum öðrum bæjum í uppsveitum Borgarfjarðar. Að auki eru í bókinni minningarþættir sem faðir Magnúsar, Kolbeinn Guðmundsson og móðir hans, Helga Jónsdóttir tóku saman “við sláttulok” og lágu eftir þau að þeim látnum. Í lok bókarinnar er einnig bændatal Stóra – Áss, sem Þorsteinn Þorsteinsson frá Húsafelli tók saman.
Magnús er fæddur á Þorvaldsstöðum í Hvítársíðu árið 1921 og átti þar heima þar til hann var tæplega þriggja ára er foreldrar hans fluttu að Stóra – Ási. Þar hefur hann átt heima síðan. Hann vann að búi foreldra sinna eftir að hann hafði aldur til, sótti farskóla á ýmsum bæjum í Hálsasveit og var auk þess þrjá vetur í Flensborgarskóla í Hafnarfirði. Hann bjó í Stóra - Ási, ásamt konu sinni, Þórunni Andrésdóttur frá Kolslæk í 35 ár eða frá 1954 til 1989. Þau eignuðust fjögur börn, þrjá syni og eina dóttur.
Heiti bókarinnar “Engjafang” á sér tilvísun í þann gamla sið sem tengist heyskap fyrr á árum og dregur nafn sitt af því að þegar búið var að binda síðustu sáturnar á heybandslestina við heyskaparlok var skilið eftir heyfang við teiginn. Það átti að tákna þakkarfórn til almættisins fyrir heyfang sumarsins. Þættirnir í bókinni er skrifaðir eftir að komin voru sláttulok og farið var að hausta í ævi höfundanna. Þeir voru fyrst og fremst hugsaðir til dægrastyttingar, en auk þess að vera “fangið sem skilið er eftir í teignum” - þakklætisvottur til samferðafólksins á langri leið og til landsins sem fóstraði þá og geymir ræturnar. Í bókinni er m.a. fjallað um heimilisfólk og húsaskipan á öllum bæjum í Hálsasveit, þegar höfundur man fyrst eftir sér. Sérstakur þáttur er um systkinin frá Búrfelli. Að öðru leyti hefur bókin að geyma frásagnir af atvinnuháttum, fólki og félagslífi í Stóra – Ási og ýmsum öðrum bæjum í uppsveitum Borgarfjarðar. Að auki eru í bókinni minningarþættir sem faðir Magnúsar, Kolbeinn Guðmundsson og móðir hans, Helga Jónsdóttir tóku saman “við sláttulok” og lágu eftir þau að þeim látnum. Í lok bókarinnar er einnig bændatal Stóra – Áss, sem Þorsteinn Þorsteinsson frá Húsafelli tók saman.