Fáein kvæði # 78765

Fáein kvæði eftir Sigurð E. Málmkvist.

Fáein kvæði er fyrri ljóðabók Sigurðar E. Málmkvist. Sú síðari kom út árið eftir, 1907. Og var um hana fjallað í Nýjum kvöldvökum, 2. árg. 9. tbl. 1908. Það stóð m.a. þetta:
Það sézt ekki að hann hafi neitt í höfðinu, nema bara að yrkja. Og þá fer það stundum svo, að ærið lítið verður um hugsun og
vit. Mikið af Heklu er eintómt lausavísnasafn,
ein vísa prentuð á blaðsíðu, og er það ærið
nóg á sinn hátt. Eitt dæmí skal eg tilfæra úr
miðri fyrri örkinni (kverið er blaðsíðutalslaust,
eins og sumar skrautútgáfur gerast). Það á víst
að vera vísa gerð til stúlku :


Mér sýnist, þó ei sértu bleik,

sé svektur æskuroði,

eins og væri eitthvað smeyk

brátt upprís friðarboði.


Hver vill nú ráðast í að reyna að skilja?
Eða á öðrum stað:


Lífið manns um lífsins veg

leikur alla vega,

þó mörgum gleymi, man æ þig

meyjan elskulega.


Er ekki nóg komið af svo góðu ? Fyrir 20
til 30 árum var það venja að jafna því, sem
þótti tilfinnanlegastur leirburður, við Símon
Dalaskáld, sem mörgum miðaldra mönnum og
eldri er að góðu kuniiur. En svo mikla formgáfu hafði þó Símon, þó ekki væri skáldlegum hugsjónum fyrir að fara, að skör hærra
stóð hann en þessir báðir. En hvað sem því
Iíður, þá er svo sem ekki tæmt enn það sem
fólkinu er boðið.

J.J.