Frá Umsvölum # 64509

Frá Umsvölum. Ljóð eftir Jóhann Hjálmarsson.





Þú verður að hlusta. Þú verður að vera tómur.
J.M.G. Le Clézio.



1



Frá Umsvölum sé ég hrafnana í slyddunni.

Þegar ég kom í þorpið

gekk ég niður að sjónum.

Það er pósthús á sjávarkambinum

og þaðan sendi ég orð mín.

Þú verður að hlusta.

Þú verður að vera tómur.

Ég heyrði í hröfnunum

og þá vissi ég

að ég var staddur á jörðinni.

Ég fylgdist með flugi þeirra.

Nú sé ég þá í slyddunni

og framundan er nes

þar sem hvítar öldur brotna.

Ég er tómur,

en landslagið fyllir mig;

ekki mín eigin rödd.

Hafið er grátt

eins langt og augað eygir.

Veðurhljóðið er skyndilega hér inni,

húsin á sínum stað,

bílarnir á götunni,

ekkert fólk

nema í bókunum

og það segir:

Þú verður að hlusta.

Þú verður að vera tómur.

Seinna kemur rækjubáturinn að.

Seinna kemur flugvélin með einn farþega,

fáein bréf, tvo kassa af víni.

Hún er eins og leikfangavél,

flýgur lágt yfir landið,

líður eins og sleði

yfir hvít fjöllin

eða eins og gömul rúta

um þjóðveginn.

Þegar heyrist í henni

er ekið í jeppa út á flugvöll.

Tveir ungir menn með gleraugu

bjóða ekki góðan daginn.

Þeir taka þögulir við farangrinum

og rétta flugmanninum póstinn

sem póstafgreiðslumaðurinn við hafið

hefur stungið í strigapoka

og innsiglað með þarailmi.

Hundurinn Loki

sem á skoskan föður

og síbríska móður

stendur á tröppunum á Umsvölum

hjá Regínu og Ella

sem hafa verið í Ástralíu og Alsír

og í Texas þar sem grasið er hátt og þurrt

og skortíturnar syngja svo fallega.

Fuglinn hér er hrafninn

í slyddunni,

í sálinni

og í þessum orðum.

Sá sem hlustar

er ekki tómur.