Gullregn úr ljóðum Páls Ólafssonar # 79596

Gullregn úr ljóðum Páls Ólafssonar. Björn Þorsteinsson tók saman.


Tíminn


Þá eg vil feginn þú fljúgir sem valur,

sem fjöllin og jöklarnir stendurðu þá,

hvíldarlaust næðir þinn helkuldinn svalur,

svo hjartað í brjóstinu finnst eigi slá,

þú leyfir mér að eins að líta til baka

á lífið, er eg hef mátt eyða í sekt,

að knýja þig fram eða í taumana taka,

og tefja þig, það er jafn-ómögulegt.



En þegar svo dregur frá sólunni um síðir

og sólgeislinn boðar mér himneskan frið,

og þá eg vil helzt, að þú bíðir og bíðir

og bið þig með tárum að standa nú við,

Þá held eg Andskotinn færi þér fjaðrir,

svo fljúgir þú skjótt með þá unaðarstund.

Já, þú er mér bölvaður allt eins og aðrir,

ónotagepill og kaldur í lund.