Haföldur # 78595
- Regular
- 6.900 kr
- Sale
- 6.900 kr
- Regular
Sold Out
- Unit Price
- per
Haföldur. Ljóð eftir Ásmund Jónsson frá Skúfsstöðum.
Ásmundur Jónsson fæddist á Skúfsstöðum í Hjaltadal árið 1899. Foreldrar hans voru Jón Sigurðsson, bóndi og sýslunefndarmaður á Skúfsstöðum og kona hans Guðrún Þorsteinsdóttir húsfreyja.
Ásmundur ólst upp á Skúfsstöðum og hlaut góða heimamenntun. Hann varð snemma vel lesinn í íslenskum bókmenntum, ljóðum og sögum, fór ungur til Reykjavíkur og gerðist starfsmaður við Danska sendiráðið. Einnig fékkst hann við verslunarstörf og blaðamennsku um skeið gaf m.a. út blaðið Neista á Siglufirði.
Ásmundur dvaldi lengi erlendis, mest í Danmörku og Þýskalandi. Hann kvæntist danskri óperusöngkonu, Irmu Weile, árið 1938.
Ásmundur var ágætlega skáldmæltur og komu út eftir hann þrjár ljóðabækur, Haföldur 1922, Skýjafar 1936 og svo ljóðaflokkur um Hóla í Hjaltadal árið 1932. Ekki urðu útgefin verk hans fleirri, en hann var sigldur maður, ágætum gáfum gefin, víðlesinn og hafði gott vald á íslenskri tungu, jafnt í mæltu máli sem rituðu og var gæddur góðri frásagnargáfu, enda lyftist hann allur við hita minninganna, einkum þegar hann sagði sögur af séra Matthíasi og svo af Einari Benediktssyni en hjá Einari starfaði Ásmundur um hríð. Þess má geta að Ásmundur var síðastur íslenskra skálda til að flytja íslenskum konungi kvæði.
Ásmundur Jónsson fæddist á Skúfsstöðum í Hjaltadal árið 1899. Foreldrar hans voru Jón Sigurðsson, bóndi og sýslunefndarmaður á Skúfsstöðum og kona hans Guðrún Þorsteinsdóttir húsfreyja.
Ásmundur ólst upp á Skúfsstöðum og hlaut góða heimamenntun. Hann varð snemma vel lesinn í íslenskum bókmenntum, ljóðum og sögum, fór ungur til Reykjavíkur og gerðist starfsmaður við Danska sendiráðið. Einnig fékkst hann við verslunarstörf og blaðamennsku um skeið gaf m.a. út blaðið Neista á Siglufirði.
Ásmundur dvaldi lengi erlendis, mest í Danmörku og Þýskalandi. Hann kvæntist danskri óperusöngkonu, Irmu Weile, árið 1938.
Ásmundur var ágætlega skáldmæltur og komu út eftir hann þrjár ljóðabækur, Haföldur 1922, Skýjafar 1936 og svo ljóðaflokkur um Hóla í Hjaltadal árið 1932. Ekki urðu útgefin verk hans fleirri, en hann var sigldur maður, ágætum gáfum gefin, víðlesinn og hafði gott vald á íslenskri tungu, jafnt í mæltu máli sem rituðu og var gæddur góðri frásagnargáfu, enda lyftist hann allur við hita minninganna, einkum þegar hann sagði sögur af séra Matthíasi og svo af Einari Benediktssyni en hjá Einari starfaði Ásmundur um hríð. Þess má geta að Ásmundur var síðastur íslenskra skálda til að flytja íslenskum konungi kvæði.