Kúaskítur og norðurljós # 69463

Kúaskítur og norðurljós. Ljóð eftir Steinunni Sigurðardóttir.


Sjálfsmyndir á sýningu



Sál mín var dvergur á dansstað í gær,

hún bankaði vongóð í hné og bauð píunum upp.



Þær hrylltu sig allar og höfnuðu bæklaðri sál.



Sú fékk að húka á barnum

og dansaði ein eftir tvö, ef dans skyldi kalla.


-



Sálin í mér er stelpa sem krotar á veggi.

Útskeif með aflraunalæri og gengur á tám.

Hún er fött í bak, með fituhnúð fyrir brjóst,

og ferðast um búningsklefann á teygjuslappri brók.



Það er blýantsstubbur í krepptum hnefa

og hún bíður færis þegar enginn sér til.



Svona sál getur farið í bófahasar og pissað úti.



En á jólunum heimtar hún slaufu í drengjakoll og syngur

með svo það glittir í dinglandi tönn. Hei-eims um ból.