Læknaljóð # 61653

Læknaljóð eftir Guðmund Thoroddsen.


Guðmundur Thoroddsen er fæddur á Ísafirði sonur hjónanna Theódóru skáldkonu og Skúla Thoroddsen.


Blóðbankinn


Við vorum eitt sinn ríkir, já við áttum yfrið nóg

af enskum pundum, dollurum og krónum,

en einhvern veginn komum við þó öllu þessu í lóg

og auðæfin þau voru horfin
sjónum.


En Benjamín hann kunni ráð
svo krónutalan jókst,

þótt kannski yrði gengið
eitthvað minna,

og nýir bankar þutu upp og
þarna ýmsum tókst,

svo þægilegan værðarbás
að finna.


Og trúir þjónar fengu bæði
völd og virðing þar

og vinnufrið og hvíld í ríkum mæli,

því aðrir gerðu verkin, já eins og vera bar,

hver ætlast til að banka stjórar þræli?


Einn lítill banki átti hús, en ekkert inventar,

svo eiginlega var h a n n bara hálfur,

og yfir stöðu bankastjórans engin hrifning var,

hann átti að kunna á banka
og vinna sjálfur.


Og aldrei verður trúum þjóni þessi staða rétt,

nei, þar er ekki mikils til að vinna,

í bankastjórann þarna verður banakringlu slett,

því beinin stóru fóru öll til hinna.


Í viðtali við Frjálsa þjóð 9.árg. 46. tbl 1960, hefur Guðmundur þetta að segja um ljóðagerð sína:



— Annars vil ég taka það fram að lokum, segir Guðmundur , að ég er ekki skáld,
aðeins sæmilegur hagyrðihgur. Ég hef ekki ort nein ljóð — bara eina og eina vísu.