Láttu loga, drengur # 85872
- Regular
- 2.900 kr
- Sale
- 2.900 kr
- Regular
Sold Out
- Unit Price
- per
Láttu loga, drengur. Skáldsaga eftir Ingólf Jónsson frá Prestbakka. Myndskreyting Atli Már.
9.nóvember 1966 segir Tíminn frá útkomu nýrrar skáldsögu eftir Ingólf Jónsson frá Prestsbakka. Þar segir: -
Skuggsjá sendir nú frá sér skáldsögu eftir Ingólf Jónsson, frá
Prestsbakka og nefnist hún Láttu
loga, drengur. Skáldsagan greinir
frá dögum fjármálamanns og mun
mönnum vart dyljast, hver fyrirmynd
höfundar er að aðalpersónunni í þessari sögu. Sagan segir frá ferð sögumanns um leiksvið
lífsins, að því er segir á bókarkápu. Ganga hans er hröð, hröð
og miskunnarlaus, og hann ber
grímu kulda og tilfinningaleysis
allt sitt líf. Þetta er örlagasaga
manns, sem aldrei vildi sýnast
betri en hann var og gleymdi
sjálfum sér i geislaflóði gullsins,
eins mesta bölvalds mannanna.
Gleði og sorg, ást og hatur féllu
í hlut hans og hann hló storkandi
að sjálfum sér og samtíð
sinni, sem vildi beygja hann og
brjóta. En þrátt fyrir allt, þrátt
fyrir beizkju, hörku og kulda,
var hann innst inni gljúpur og
viðkvæmur, og vinur vina sinna,
einnig við eina óvinin, sem hann
óttaðist, óvininn, sem alltaf var á
miðju leiksviðinu og beið færis. . .
9.nóvember 1966 segir Tíminn frá útkomu nýrrar skáldsögu eftir Ingólf Jónsson frá Prestsbakka. Þar segir: -
Skuggsjá sendir nú frá sér skáldsögu eftir Ingólf Jónsson, frá
Prestsbakka og nefnist hún Láttu
loga, drengur. Skáldsagan greinir
frá dögum fjármálamanns og mun
mönnum vart dyljast, hver fyrirmynd
höfundar er að aðalpersónunni í þessari sögu. Sagan segir frá ferð sögumanns um leiksvið
lífsins, að því er segir á bókarkápu. Ganga hans er hröð, hröð
og miskunnarlaus, og hann ber
grímu kulda og tilfinningaleysis
allt sitt líf. Þetta er örlagasaga
manns, sem aldrei vildi sýnast
betri en hann var og gleymdi
sjálfum sér i geislaflóði gullsins,
eins mesta bölvalds mannanna.
Gleði og sorg, ást og hatur féllu
í hlut hans og hann hló storkandi
að sjálfum sér og samtíð
sinni, sem vildi beygja hann og
brjóta. En þrátt fyrir allt, þrátt
fyrir beizkju, hörku og kulda,
var hann innst inni gljúpur og
viðkvæmur, og vinur vina sinna,
einnig við eina óvinin, sem hann
óttaðist, óvininn, sem alltaf var á
miðju leiksviðinu og beið færis. . .