Nokkur orð um siðferðisástandið á Íslandi # 38363

Nokkur orð um siðferðisástandið á Íslandi. Eftir Ingibjörgu Ólafsson.


Ingibjörg Ólafsson var mjög trúuð kona og bjó mikið erlendis þar sem hún starfaði í kristilegum samtökum. Hún var framkvændastjóri KFUK. Viðhorf hennar byggjast á kristilegum gildum, fyrir hana var skírlífi fyrir hjónaband grundvallaratriði. Börn áttu aðeins að verða til í hjónabandi. Það sem hún býsnast einna mest yfir eru lausaleiksbörn sem voru mjög mörg á Íslandi. Hún bísnast hér yfir drykkjuskap, ofbeldi, skortur á trúrækni og almennri léttúð en verst þótti henni lauslætið og „spratt margt ilt af því.“
Ábyrgðin sé mest hjá þeim sem hún kallar „heldri menn“, hún á við presta og aðra embættismenn sem eigi að vera fordæmi en þeir séu það ekki af því að þeir séu svo siðspilltir.“ Siðspillt líferni ungmenna í Reykjavík taldi hún jafnframt bera vott um skort á kristilegum bróðurkærleik; „heldra fólk“ siðmenntaðra þjóða ætti að helga sig líknandi siðbótarstarfi og sýna gott fordæmi í lífi og starfi í stað þess að halda hlífiskildi yfir siðspillingunni líkt og tíðkaðist meðal betri borgara á Íslandi. Hún segir ábyrgðina á bágbornu siðferðisástandi Íslendinga hvíla á herðum „heldra fólks“ sem hefði vanrækt þá skyldu sína að innræta alþýðunni góð sannkristin gildi, enda lifði hún upp til hópa í synd og siðspillingu.“