Íslenzk verzlunarlöggjöf # 44247
- Regular
- 19.500 kr
- Sale
- 19.500 kr
- Regular
Sold Out
- Unit Price
- per
Íslenzk verzlunarlöggjöf. Sundurlaust ágrip helztu aðalatriða. Kenslubók í Verzlunarskóla Íslands og handbók fyrir kaupmenn og verzlunarmenn. Eftir Jón Ólafsson.
Ágætt eintak, innbundið. Önnur hvor síða er auð svo hægt sé að rita inn athugasemdir og lagabreytingar.
Hér er athygliverð grein.
Einum manni bannaður fleiri en ein verzlun í kauptúni
Með lögum 7. apríl 1841 er kaupmönnum bannað að hafa útsölu á fleirum en einum stað í sama kauptúni. Þessa ákvörðun ber þannig að skilja, að sami kaupmaður má ekki hafa fleiri en eina sölubúð fyrir sömu varningstegund, en hitt er ekki meinað, eftir því sem lögin eru skilin og þeim framfylgt , að kaupmaður megi verzla í fleiri en einni búð, ef hann selur sína varningstegund í hverjum stað (verzlun í deildum).
Jón Ólafsson ritstjóri og skáld var hálfbróðir Páls Ólafssonar skálds. Hann var einn litríkasti blaðamaður Íslandssögunnar. Blaðamennskuferill hans hófst 1868. Hann flúði land öðru sinni fyrir óþægð við stjórnvöld á Íslandi árið 1872, að þessu sinni til Ameríku. Þá voru vesturferðirnar að hefjast og Jón sýndi þeim mikinn áhuga. Hann fékk þá hugmynd að Íslendingar næmu land í Alaska. Hann vann að því að afla fylgis stjórnvalda í Bandaríkjunum við þá hugmynd og hitti sjálfan Grant forseta. Bandarísk stjórnvöld höfðu áhuga á málinu því þau voru nýlega búin að kaupa Alaska og sættu gagnrýni fyrir. Þeim var því í mun að finna einhver not fyrir skikann. Ekkert varð þó úr þessu og Jón sneri aftur til Íslands 1875. Síðan fór hann aftur til Vesturheims og gerðist ritstjóri Lögbergs og síðan Heimskringlu. Jón átti án efa sinn þátt í þeim skætingstón sem tíðkaðist milli blaðanna. Lægst lögðust ritstjórarnir þegar þeir sökuðu hver annan um að eiga sök á dauða Gests Pálssonar skálds, sem var ritstjóri Heimskringlu 1890-91. Víst er að Gestur kunni ekki við illdeilurnar og þreifst ekki vel í Winnipeg. Hann var í þann veginn að snúa aftur til Íslands þegar hann veiktist og dó. Árið 1893 gaf Jón út mánaðarritið Öldina, sem var afbragðsgott menningarrit og birti úrvals skáldskap, fræðsluefni og menningarumræðu. Stephan G. orti mikið í Öldina. Jón sneri aftur til Íslands og sat m.a. á þingi um skeið. Jón var allgott skáld og hann hefði gjarnan viljað rækta þá gáfu betur. En hann var ákafur athafnamaður og hafði því lítið tóm til yrkinga. Hann tók þátt í bókmenntaumræðu og var vægast sagt óvæginn gagnrýnandi.
Ágætt eintak, innbundið. Önnur hvor síða er auð svo hægt sé að rita inn athugasemdir og lagabreytingar.
Hér er athygliverð grein.
Einum manni bannaður fleiri en ein verzlun í kauptúni
Með lögum 7. apríl 1841 er kaupmönnum bannað að hafa útsölu á fleirum en einum stað í sama kauptúni. Þessa ákvörðun ber þannig að skilja, að sami kaupmaður má ekki hafa fleiri en eina sölubúð fyrir sömu varningstegund, en hitt er ekki meinað, eftir því sem lögin eru skilin og þeim framfylgt , að kaupmaður megi verzla í fleiri en einni búð, ef hann selur sína varningstegund í hverjum stað (verzlun í deildum).
Jón Ólafsson ritstjóri og skáld var hálfbróðir Páls Ólafssonar skálds. Hann var einn litríkasti blaðamaður Íslandssögunnar. Blaðamennskuferill hans hófst 1868. Hann flúði land öðru sinni fyrir óþægð við stjórnvöld á Íslandi árið 1872, að þessu sinni til Ameríku. Þá voru vesturferðirnar að hefjast og Jón sýndi þeim mikinn áhuga. Hann fékk þá hugmynd að Íslendingar næmu land í Alaska. Hann vann að því að afla fylgis stjórnvalda í Bandaríkjunum við þá hugmynd og hitti sjálfan Grant forseta. Bandarísk stjórnvöld höfðu áhuga á málinu því þau voru nýlega búin að kaupa Alaska og sættu gagnrýni fyrir. Þeim var því í mun að finna einhver not fyrir skikann. Ekkert varð þó úr þessu og Jón sneri aftur til Íslands 1875. Síðan fór hann aftur til Vesturheims og gerðist ritstjóri Lögbergs og síðan Heimskringlu. Jón átti án efa sinn þátt í þeim skætingstón sem tíðkaðist milli blaðanna. Lægst lögðust ritstjórarnir þegar þeir sökuðu hver annan um að eiga sök á dauða Gests Pálssonar skálds, sem var ritstjóri Heimskringlu 1890-91. Víst er að Gestur kunni ekki við illdeilurnar og þreifst ekki vel í Winnipeg. Hann var í þann veginn að snúa aftur til Íslands þegar hann veiktist og dó. Árið 1893 gaf Jón út mánaðarritið Öldina, sem var afbragðsgott menningarrit og birti úrvals skáldskap, fræðsluefni og menningarumræðu. Stephan G. orti mikið í Öldina. Jón sneri aftur til Íslands og sat m.a. á þingi um skeið. Jón var allgott skáld og hann hefði gjarnan viljað rækta þá gáfu betur. En hann var ákafur athafnamaður og hafði því lítið tóm til yrkinga. Hann tók þátt í bókmenntaumræðu og var vægast sagt óvæginn gagnrýnandi.