Sögukaflar og kvæði # 87340

Sögukaflar og kvæði eftir Guðmund Haraldsson.

Guðmundur Haraldsson fæddist í Merkisteini á Eyrarbakka 4. maí 1918. Foreldrar hans voru Haraldur Guðmundsson frá Stóru-Háeyri á Eyrarbakka, afkomandi Þorleifs ríka á Háeyri, og kona hans, Þuríður Magnúsdóttir frá Árgilsstöðum í Rangárþingi. Guðmundur var sjómaður og verkamaður til rúmlega fimmtugs, en gerðist þá rithöfundur og gaf út margvísleg rit með þáttum, frásögnum og kvæðum. Guðmundur Haraldsson lést í Reykjavík 1995.

Guðmundardrápa Haraldssonar


Guðmundur með gæði fín,

gáfnaflóð úr augum skin.

Hans eru ljóðin hrein sem lín,

og höfug eins og eðalvín.


Guðmundur með geislakrans,

gáfumaður þessa lands.

Sínum geiri Brjótur brands

beinir að liði andskotans.


Jafnan yrkir Gvendur greitt,

glitrar í hendi stílvopn beitt.

Hefur margan svannan seitt,

og sefur hjá þeim yfirleitt.


Þó Guðmundur sé leggjalár,

og logi í djúpi undin sár.

Aldrei haggast kappinn klár.

Kneifar hann glaður vínsins tár.


Þegar skáldið greip í glas,

glaðlegt hafði uppi mas.

En kæmist hann í þrálátt þras,

þrælum reiðipistil las.


Skal nú ljúka ljóðasmíð,

laufgist björk í skáldsins hlíð,

Vefjist um þig velsæld blíð,

vinur minn á hverri tíð.


Guðm. Ágústsson.